Slaapdagboek of slaaptracker?

Een slaapdagboek legt de nacht vast zoals jij die beleefde; een tracker schat die met sensoren. Bij slapeloosheid vragen artsen om het dagboek. Een tracker kan details toevoegen, maar kan niets diagnosticeren.

Wat een dagboek doet dat een tracker niet kan

Slapeloosheid gaat deels over hoe slaap voelt: wakker liggen, niet uitgerust wakker worden, de volgende dag moe zijn. Een dagboek legt dat vast. Het artikel over het Consensus Sleep Diary merkt op dat het slaapdagboek wordt gezien als de gouden standaard voor het subjectief beoordelen van slaap, en de insomnierichtlijn van de American Academy of Sleep Medicine vraagt om een slaaplog van twee weken vóór de beoordeling.

Een dagboek legt ook vast wat een pols niet ziet: de koffie om 16:00, de twee glazen wijn, de stressvolle dag, het medicijn waar je net mee begon.

Wat trackers wel en niet zijn

Slaaptrackers voor consumenten, zoals horloges, ringen en apparaten naast het bed, schatten slaap met hun sensoren. Het standpunt van de AASM zegt dat ze zonder validatie en FDA-goedkeuring niet gebruikt kunnen worden om slaapstoornissen te diagnosticeren of te behandelen, en dat hun gegevens gezien moeten worden als deel van een volledige slaapbeoordeling, niet in plaats van gevalideerde hulpmiddelen.

De insomnierichtlijn van de AASM merkt ook op dat actigrafie, een polsmonitor van onderzoekskwaliteit, niet standaard nodig is om insomnie te beoordelen, al kan het in sommige gevallen helpen.

Allebei gebruiken

Draag je al een tracker, houd hem dan om. Vul elke ochtend eerst het dagboek in uit je eigen geheugen, en kijk daarna naar de tracker als je wilt. Waar ze verschillen, schrijf je op hoe de nacht voelde: daar is het dagboek voor.

Maken de cijfers van een tracker je onrustig over je slaap, dan is een dagboek alleen genoeg.

Deze gids is geen medisch advies. Slaap je al maanden slecht of kun je de dag moeilijk aan, ga dan naar je huisarts.